ประกาศนียบัตรรับราชการนาน

ที่ NSW เรามีประกาศนียบัตรสำหรับคนที่รับราชการในกระทรวงศึกษานาน 30 ปีและ 50 ปี โดยส่วนตัวแล้วเราไม่เห็นด้วยกับประกาศนียบัตรพวกนี้ เพราะการที่เรารับราชการนาน ไม่ได้หมายความว่าเราทำงานดี หรือสร้างผลงานสะหน่อย การที่คนเรารับราชการนานมันไม่ได้เป็นการวัดอะไรเลย เพราะมีหลายคนที่ทำงานกันแบบ เช้าชามเย็นชาม day-in day-out ไม่ได้สร้างผลงาน ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมเลย เวลาสอนก็สอนไปงั้นๆแหละ อยู่ๆไปวันๆ พอครบ 30 ปี ก็ได้ประกาศนียบัตรขอบคุณที่รับราชการมานาน

ดูๆแล้วมันไม่ make sense เท่าไหร่นะ

แต่ก็อย่างว่าแหละ นี่เป็นการปฏิบัติที่มีมานานแล้ว จะเปลี่ยนแปลงอะไรก็คงยาก ก็ได้แต่หวังว่าการปฏิบัติอะไรที่มันมีมานานแล้วแต่ไม่ make sense ก็ควรจะมีการเปลี่ยนแปลงและปรับปรุง

ทั้งนี้และทั้งนั้น นี่ก็เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัว

หน้าที่ ความรับผิดชอบ และความผูกพัน

ผ่านการสอนมาก็หลายปีแล้ว จากการที่แต่ก่อนเป็นแค่ casual teacher คืออาจารย์สอนพิเศษเวลาโรงเรียนโทรเรียก แล้วต่อมาก็เป็นอาจารย์ชั่วคราว temporary teacher ที่เซ็นสัญญาสอนปีต่อปี หรือเทอมต่อเทอม จนมาทุกวันนี้ได้เป็นอาจารย์สอนถาวร permanent fulltime

การที่เราได้เป็นอาจารย์สอนถาวร ได้สอนโรงเรียนเดียวมาเป็นระยะเวลาหลายปีติดต่อกัน ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงทางด้านความรู้ของเด็กนักเรียน ได้เห็นวิวัฒธนาการอะไรต่างๆของนักเรียน มันก็ทำให้เราเกิดความผูกพัน ทั้งกับโรงเรียน เพื่อนครูอาจารย์ที่ทำงานด้วยกัน และก็สถาบันโรงเรียนอีกด้วย

มีหลายครั้งที่เราคิดอยากจะทำเรื่องเพื่อขอย้ายเข้าไปโรงเรียนที่มันใกล้บ้าน ลดการเดินทาง การขับรถ เพราะเวลาที่เสียไปกับการเดินทางเราก็สามารถเอาเวลาเหล่านั้นมาทำอะไรอย่างอื่นได้อีกมากมาย แต่เราก็อดที่จะคิดไม่ได้ว่า แล้วเด็กๆที่เราสอนมาหละ เราอบรมบ่มปั้นพวกเขามาตั้งแต่เด็กๆเลยนะ เราก็อยากจะอยู่ต่อเพื่อที่จะเห็นเด็กนักเรียนเหล่านั้นจบ year 12 จบ ม.6 

เราก็อยากจะรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรกันต่อกับชีวิตหลังจากจบ year 12

แต่ทุกวันนี้ก็ขับรถไกลแสนไกลนะ แต่เราก็ยังมีกำลังใจอยู่ได้ เพราะเด็กนักเรียนที่ตั้งใจเรียน เห็นคุณค่าของเรา มันเป็นอะไรที่คอยย้อมหัวใจให้ชุ่มฉ่ำ มีกำลังใจในการสอน

เราก็ได้แต่คิดในใจว่า ถ้าเด็กนักเรียนกลุ่มนี้เรียนจบไปแล้วหละ เราคงจะทำเรื่องย้ายได้แล้วสินะ แต่มันก็ทำให้ฉุกคิดไม่ได้ว่า แล้วเด็กนักเรียนรุ่นหลังๆหละ เพราะเด็กนักเรียนหลายคนก็มองเราเป็นแบบอย่าง เป็น hero ของพวกเขาเหมือนกัน เพราะไม่เป็นการง่ายเลยที่โรงเรียนจะหาอาจารย์มาสอนวิชาคอมพิวเตอร์ตามโรงเรียนชนบท ตามโรงเรียนรอบนอกแบบนี้

อาจารย์ส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะสอนโรงเรียนในเมืองกัน มีความเจริญและสิ่งอำนวยความสะดวกกัน

เราก็ได้แต่คิดเงียบๆคนเดียวว่า สักวันหนึ่ง ถ้าวันนั้นมาถึง ก็ได้แต่หวังว่าเด็กๆนักเรียนทั้งหลายคงเข้าใจ เพราะที่เราทำอยู่ทุกวันนี้ อยากจะบอกว่า ทำไปเพื่อนักเรียนจริงๆ กับการที่ต้องขับรถ กับการที่ต้องอยู่เตรียมงานที่โรงเรียนจนมืดค่ำ ก็ได้แต่หวังว่าเด็กนักเรียนคงรู้ว่าอาจารย์ของพวกเขาทุ่มเทในการสอนแค่ใหนเพื่อให้เด็กนักเรียนได้ความรู้ สอบเข้าเรียนในมหาลัย หรือทำอะไรต่างๆ ตามที่เขาตั้งใจเอาไว้

ครูอาจารย์ในชนบท ที่ขาดแคลน

เราคิดว่าไม่ว่าประเทศใหนๆ ตำแหน่งอาจารย์สอนที่อยู่ในชนบทก็เป็นตำแหน่งที่ยังขาดแคลน เพราะครูอาจารย์หลายๆคนก็เลือกที่สอน หรือทำงานกันในสังคมเมือง เพราะความสะดวกสบายและสิ่งเอื้ออำนวยความสะดวกอะไรต่างๆ 

ที่ประเทศออสเตรเลียเอง อาจารย์สอน หรือ classroom teacher จะชอบมากระจุกกันตามหัวเมืองใหญ่ๆ คนทำงานจะชอบอยู่ในตัวเมืองที่ติดกับทะเล เพราะฝรั่งที่นี่ชอบบรรยากาศและการใช้ชีวิตติดทะเล เพราะหลังเลิกโรงเรียนหรือเสาร์-อาทิตย์ พวกเขาก็จะได้มีเวลาพักผ่อน ไปเดินเล่นตามทะเล ดังนั้นเมืองที่ติดกับทะเลจะหาอาจารย์สอนหนังสือได้ง่ายกว่าเมืองตามแถบชนบท

เมืองที่เราอยู่ ก็อยู่ติดกับทะเล ดังนั้นจึงมีอาจารย์สอนเยอะแยะมากมายในเมืองนี้ โรงเรียนรัฐบาลต่างๆจะไม่ค่อยมีปัญหาการขาดแคลนบุคลากรกันเท่าไหร่ โรงเรียนจะไม่มีตำแหน่งว่างให้อาจารย์ลงสะมากกว่า เพราะคนที่ได้ตำแหน่งสอนในโรงเรียนที่อยู่รอบๆเมืองที่ติดกับทะเลก็จะไม่ยอมลาออกหรือย้ายกันง่ายๆ ส่วนมากก็จะอยู่สอนกันจดเกษียณไปเลย

เราก็เลยเลือกที่จะต้องขับรถทุกวัน เพื่ออกไปสอนตามโรงเรียนรอบนอก ซึ่งจะเป็นอะไรที่แตกต่างจากโรงเรียนที่ติดทะเล เพราะโรงเรียนรอบนอก เวลาที่เราขาดสอน หรือลาป่วย จะเป็นอะไรที่ยากมากที่โรงเรียนจะสามารถหาใครมาสอนแทนเราในวันนั้น เพราะอาจารย์พิเศษ หรือ casual teacher เป็นอะไรที่หายากมาก

หลายๆคนคิดว่า เมืองนอก ประเทศตะวันตก จะไม่มีปัญหาอะไรแบบนี้ 

มี ครับ มี ประเทศตะวันตก หรือฝรั่ง ทุกประเทศก็จะมีปัญหาของเขาเอง แตกต่างกันออกไป เป็นประเทศที่พัฒนาแล้วไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะสมบูรณ์แบบไปหมดสะทุกอย่าง โรงเรียนรอบนอกก็ยังเป็นอะไรที่เสียเปรียบในเรื่องของบุคลากร เมื่อเปรียบเทียบกัยโรงเรียนที่อยู่ในเมือง หรือโรงเรียนที่ติดกับทะเล.... เป็นต้น

เงินเดือนขึ้นทุกวันที่ 1 มกราคม ของทุกปี

เป็นอาจารย์สอนนักเรียนประถมหรือมัธยมที่ NSW วันที่ 1 มกรคม ของทุกๆปี อาจารย์ทุกคนที่ NSW ก็จะมีการปรับอัตราการว่าจ้าง ขึ้นค่าแรงโดยอัตโนมัติ 2.5% ซึ่งก็เป็นอะไรที่ดี เป็นสวัสดิการและการดึงดูดไม่ให้อาจารย์ลาออกหรือเปลี่ยนไปทำอาชีพอย่างอื่น

ในขณะเดียวกันเราก็มองว่า มันอะไรที่ได้มาง่ายๆ เป็นอะไรที่ได้มาโดย automatic โดยอัตโนมัติ เพราะสำหรับอาจารย์บางกลุ่ม บางประเภทแล้ว เป็นพวก นั่งๆนอนๆ ไม่ค่อยทำอะไรเลย จู่ๆก็ได้ค่าแรงขึ้น และก็ขึ้นทุกๆปีด้วยสิ ดังนั้นคนที่ยิ่งสอนนาน ก็ยิ่งได้ค่าแรงเยอะไปตามอายุราชการ ซึ่งอัตราการว่าจ้างที่ NSW มันไม่เป็นไปตามความสามารถและผลงานเท่าไหร่

อาจารย์บางคนทำงานแทบตาย ทุ่มเททุกสิ่งอย่างเพื่อนักเรียน แต่มันก็จะมีพวกกิ้งก่า จิ้งเหลน ตุ๊กแก กาฝากสังคมที่แฝงอยู่ในคราบ professional คราบของคนที่มีความรู้ แต่จริงๆแล้วขี้เกียจมาก สอนอะไรเดิมๆ ซ้ำๆ ไม่มีการปรับเปลี่ยน ไม่มีการขวานขวายหาความรู้เพิ่มเติมเพื่อจะนำเอาสิ่งที่ดีที่สุดมานำเสนอต่อนักเรียน 

อาจารย์ประเภทนี้เขาก็นั่งๆนอนๆไปวันๆ เขาก็ได้ค่าแรงขึ้น 2.5% เหมือนกัน ทุกๆวันที่ 1 มกราคม นึกๆแล้วมันก็หดหู่ใจนะ

เงินเดือนขึ้นก็ดีนะ เพราะทุกคนทำงานก็อยากได้ค่าแรงเยอะๆกันอยู่แล้ว แต่ถ้ารัฐบาลมีการปรับเปลี่ยนหรือเปลี่ยนแปลงนโยบายให้การขึ้นเงินเดือนเป็นการขึ้นแบบ performance-based คือต้องมีผลงานหรืออาจารย์ต้องมีการเรียนเพิ่มเติม มีการ update ตัวเองอยู่ตลอดเวลา เพราะการเรียนการสอนมันก็มีผลงานการวิจัยอะไรต่างๆออกมาอยู่เรื่อยๆ ดังนั้นอาจารย์เองก็ต้องขวานขวายหาความรู้และ update ตัวเองอยู่ตลอดเวลา อาจารย์จะต้องไม่ขี้เกียจที่จะอ่าน

นอกเหนือจากการขึ้นค่าแรงทุกๆวันที่ 1 มกราคมแล้ว อาจารย์ทุกคนที่ NSW ก็จะมีการขึ้นค่าแรงอีกรอบคือวันที่ครบรอบอายุราชการ และแต่ละคนก็จะมีอายุการรับราชการที่แตกต่างกันออกไป อย่างเช่นถ้าอาจารย์คนใหนเริ่มรับราชการวันที่ 1 มีนาคม ทุกๆวันที่ 1 มีนาคมของทุกปีก็จะมีปรับขึ้นเงินเดือนด้วย

ดังนั้นอาจารย์ที่  NSW ทุกๆคนจะมีการปรับเงินเดือน 2 ครั้งใน 1 ปี คือ:

• วันที่ 1 มกราคม
• วันครบรอบปีอายุราชการ

ซึ่งก็ถือว่าเป็นสวัสดิการที่ดี แต่ถ้าการปรับขึ้นเงินเดือนเหล่านี้ เป็นการปรับเดือนเงินที่ตั้งอยู่บนรากฐานของผลงานและการขวานขวายหาความรู้ของอาจารย์มันก็น่าจะดีกว่านี้นะ

เราไม่ได้ว่าการขึ้นเงินเดือนไม่ดีนะ ดีสิ เงินเดือนขึ้นมันต้องดี แต่มันต้องสามารถประเมินและวัดผลได้ว่า สาเหตุที่มาและที่ไปของการขึ้นเงินเดือนมันคืออะไร... ไม่ใช่นั่งๆ นอนๆไปทุกปี แล้วเงินเดือนก็ขึ้นตลอดเลย